HSP: wat is dat nou eigenlijk?
Hoogsensitiviteit als kracht
HSP staat voor highly sensitive person, oftewel hoogsensitief persoon. Hoogsensitiviteit is een aangeboren kracht die helaas vaak over het hoofd wordt gezien. Soms wordt het zelfs als last ervaren. Uitspreken dat je hoogsensitief bent kan ook nog eens voor vervelende reacties zorgen. Mensen vinden het dan ‘aanstellerij’ of ‘zweverig’. Maar er is veel onderzoek naar gedaan sinds grondlegger Elaine Aron de term heeft geïntroduceerd in de jaren ’90 en het is absoluut wetenschappelijk onderbouwd. HSP-ers krijgen wel degelijk meer prikkels binnen en verwerken deze op complexere wijze.
Hoogsensitieve mensen ervaren hun omgeving intenser dan mensen die niet hoogsensitief zijn. Misschien herken je jezelf of je kind wel in deze dingen: geluiden komen harder binnen, je voelt emoties van anderen diep mee, je voelt de sfeer in een ruimte snel aan, je hebt snel last van licht. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden! HSP-ers nemen meer nuances waar en verwerken deze op een andere manier dan mensen zonder HSP. Het is dus geen diagnose, ziekte of stoornis, maar een andere manier van prikkelverwerking. En goed nieuws, je kunt ermee leren omgaan!
HSP en kinderen
In een wereld die vaak luidruchtig en overweldigend kan zijn, zijn er kinderen die hun omgeving op een dieper niveau ervaren en anders reageren op prikkels om hen heen. Deze hoogsensitieve kinderen hebben een bijzondere kracht; een verfijnd bewustzijn van hun omgeving. Wanneer een kind niet de juiste handvatten heeft om hiermee om te gaan, kan dit zorgen voor onrust of frustratie en dus stress, angst, naar binnen keren en boosheid. Het levert onbegrip op en ouders en leerkrachten kunnen hierdoor het gevoel van onmacht ervaren. Zinnen als ‘stel je niet zo aan’ en ‘dat valt allemaal wel mee’ worden vaak uitgesproken naar deze kinderen. Hierdoor kunnen kinderen zich snel ongehoord en onbegrepen voelen. En wat doet een kind dan? Die stopt haar/zijn emoties weg en past zich aan, met alle gevolgen van dien. De Regendans helpt kinderen deze last om te zetten naar een gave zodat zij zich volledig kunnen ontwikkelen tot het prachtige mens dat ze al zijn.
Wat is het verschil tussen hoogsensitiviteit en hooggevoeligheid?
We komen vaak de termen “hoogsensitief” en “hooggevoelig” tegen. Maar wat betekenen deze termen eigenlijk, vooral als het gaat om het welzijn van kinderen?
Hoogsensitiviteit is aangeboren en wordt gekenmerkt door een verfijnde, complexe verwerking van prikkels. Kinderen die hoogsensitief zijn, nemen subtielere details waar zoals stemmingen, emoties en energetische trillingen, hebben diepe emoties en ervaren de wereld intenser. Ze kunnen intens genieten van schoonheid, kunst en natuur, maar kunnen ook sterk reageren op overprikkeling, zoals harde geluiden, fel licht en drukke omgevingen. Ze zijn empathisch, zorgzaam en hebben een groot hart. Ze kunnen de wereld op een unieke manier waarnemen en hebben vaak een rijke verbeeldingskracht. Een valkuil van deze prachtige kwaliteit is dat emoties van anderen kunnen worden overgenomen of prikkels zo intens binnenkomen dat het kind (of de volwassene) zich terugtrekt uit de – voor hun- heftige situatie. Dit wordt niet door iedereen begrepen of geaccepteerd. Hoogsensitiviteit is een natuurlijk onderdeel van wie ze zijn, en het is belangrijk om het te begrijpen en te waarderen. Alleen zo kun je leren om hier goed mee om te gaan.
Hooggevoeligheid wordt daarentegen veroorzaakt door aanhoudende stress. Deze kinderen en volwassenen hebben door oplopende emoties sneller kans om overspannen en overprikkeld te raken, of zelfs een burn-out te krijgen. Door het gebrek aan mentale maar ook fysieke rust is het lastig om bij je zelf te blijven, nee te zeggen en afstand te nemen. Rust en zelfinzicht zijn sleutelwoorden om goed om te kunnen gaan met hooggevoeligheid.
Of een kind nu hoogsensitief is of hooggevoelig, ik bied een ondersteunende en empathische omgeving waarin ze kunnen leren omgaan met hun unieke sensitiviteit. Samen werken we aan het versterken van hun emotionele intelligentie en het ontwikkelen van vaardigheden die hen helpen gedijen in een wereld die soms overweldigend kan zijn.